Koparki jedno i wielonaczyniowe
Koparka jednonaczyniowa wyposażona jest w jedno naczynie urabiające, a jej praca odbywa się w cyklu przerywanym. W czasie przerwy między kolejnymi etapami pracy naczynia urabiającego występują czynności pomocnicze takie jak: przeniesienie naczynia z urobkiem, jego opróżnienie i powrót do dalszej pracy.
Zastosowanie koparek z jednym naczyniem dotyczy ziemnych prac budowlanych, transportu,a duże maszyny tego typu stosowane są w górnictwie odkrywkowym. Dodatkowo wyposażone są w widły, nożyce, młot hydrauliczny, świder i zrywak. Poszczególne części stosowane są do różnego rodzaju robót.
Podstawowe podzespoły wchodzące w skład koparki jednonaczyniowej to : podwozie ( koparki z napędem gąsienicowym lub kołowym), nadwozie obrotowe, wysięgnik i naczynie kopiące z odpowiednim uchwytem.
Cechą charakterystyczną koparki składającej się z wielu naczyń jest ciągły proces kopania. Naczynia kopiące noszą nazwę czerpaków lub skrobaków, a umieszczone są w równych odstępach na łańcuchu lub kole. Swoje zastosowanie znalazły głównie w górnictwie. Wykorzystywane są zatem w kopalniach węgla brunatnego lub innych surowców, przy wykopach szeroko przestrzennych i skarpowaniu nasypów na składach materiałów sypkich.
Warto dodać, iż są to jedne z największych maszyn do robót ziemnych (200 m długości i 100 wysokości), a ich średnia wydajność oscyluje wokół 200 tysięcy metrów sześciennych urobku na dobę. Nie są jednak tak powszechnie używane jak koparki jednonaczyniowe. Koparki wielonaczyniowe wzdłużne charakteryzujące się mniejszym rozmiarem stosowane są do wykopu rowów.